Πνεύματα – Αμαλία Ρούβαλη

Ένα γιατί
κι αναρωτιέμαι
ένα γιατί
και δεν μιλάω
μια περισπωμένη
έφυγε από το ω
μια δασεία
ξέφυγε από τον Άδη
πήγε και κόλλησε στο αγνός.
Μια ψιλή
που μου ρίξανε
στ’ αυτί
δεν ακούω
Χίλια γιατί
σβήνει ο αγέρας
στην αμμουδιά
Μια αμμουδιά
σβήνει
στις πατημασιές.
Μια σιωπή
σιγάζει
το άσπρο του ήλιου
Το άσπρο του ήλιου
σβήνει το βλέμμα μου.
Ένα βλέμμα
αναζητάει τα πνεύματα
Αναδύθηκαν
σε μαυρισμένους ουρανούς.
Εγώ
εδωκάτω
ψάχνω τα γιατί.

Αμαλία Ρούβαλη

Advertisements
This entry was posted in Αμαλία Ρούβαλη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s