Ο,τιδήποτε – Νίκος Βουτσινάς

Μου λες πως κάποτε
θα σταματήσω να σ αγαπώ
μα εγώ δεν αγαπώ εσένα
αγαπώ τη σκόνη που σε συνθέτει
αγαπώ τις μολυβιές
που τράβηξε η ανθρωπότητα στην ψυχή σου
φτωχή πάνω από ένα χαρτί
αγαπώ τα φύλλα του φθινοπώρου
που ξεχύνονται στο κατόπι σου
ασυγκράτητα
αγαπώ τις εκκλησίες με τα κρίνα
και τα κλάματα
που φυτρώνουν κάθε Μάρτη
όταν βγαίνουν αγκαλιασμένοι
οι άνθρωποι
αγαπώ τα πεισμωμένα φτερά
της βροχής
που μας κρατάνε ζωντανούς
από τους εικοστούς ορόφους
κάθε οικοδομήματος
αγαπώ όλα τα βάζα με τα ρόδα
που μαραίνονται ελπίζοντας
αθανασία η έρωτα
κάθε συνηθισμένο πρωί
ό,τι γεννήθηκε γύρω σου
αγαπώ
και νυν και αει
ο,τιδήποτε
αυτό θα σου λέω εγώ
να το ξέρεις λοιπόν
να μη με ρωτάς
τα αυτονόητα

Νίκος Βουτσινάς

Advertisements
This entry was posted in Νίκος Βουτσινάς and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s