Ο Λ.Λ. θεωρεί τον κόσμο από ψηλά – Κώστας Κουτσουρέλης

Έρπει στις Άλπεις χάλκινο το φίδι των βουνών.
Σεντόνι ωχρό που αφήνεται στον άνεμο η Σαχάρα.
Παλιά θερμάστρα ηλεκτρική ο νους των ουρανών
αντιφεγγίζει στις υγρές κουρτίνες του Νιαγάρα.

Βουλιάζουν στα ζεστά νερά οι ακτές του Μπαγκλαντές,
μια σκοτεινή κατηφοριά που η θάλασσα δαγκώνει.
Στης Καρελίας το λίγο φως χίλιες λίμνες μουντές,
γυαλίζει άσπρος κυνόδοντας της Αρκτικής το χιόνι.

Σφύζουν φλεβίτσα γαλανή του Νότου οι ποταμοί,
ιδρώνει κόμπους κυάνιο το Δέλτα του Ορινόκου.
Υφαίνει αφρό ο Ατλαντικός, βαμβακερή γραμμή
απ’ τον ισθμό του Παναμά ώς τις θίνες του Μαρόκου.

Μια ζύμη πράσινη, ρευστή τα δάση, οκνή σειρά,
κυλούν απ’ τ’ Αππαλάχια ώς της Ασίας τον Ταύρο.
Πέφτει σαν δέρας κουναβιού στους ώμους του Βορρά
το παγωμένο κρύσταλλο, το κωνοφόρο μαύρο.

Στάμπα σβησμένη κέρινη στα μάτια η Αττική.
Η Πάρνηθα όγκος χλιαρός, καμένη ζελατίνα.
Νυστάζει ο Σαρωνικός. Θλιμμένη λοιμική,
τα πόδια του τα βρώμικα βυζαίνει αργά η Αθήνα.

Κώστας Κουτσουρέλης

Advertisements
This entry was posted in Κώστας Κουτσουρέλης and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s