(άτιτλο) – Γιάννης Βέλλης

Είναι φυσικό να αλλάζεις δρόμους, έλεγαν, όμως αλήθεια δεν τους πίστεψα ποτέ
ο δρόμος σταθερός για εμένα έμενε, δεν ενέδωσα ποτέ, στις ξεπερασμένες αλλαγές
σοκαρίστηκαν όταν με βρήκαν ξαπλωμένο σε μια άκρη, να στολίζω, επιλεκτικά, τα δικά μου όνειρα
θα χαθείς επέμεναν στα χειμωνιάτικα τελειώματα, πάλι λάθος έβλεπαν, παρέμενα νέος
συμπορευόμουν με τις εποχές, παρακαλούσα να τις ξαναδώ ενωμένες τα επόμενα χρόνια
και έτσι δεν έφυγα ποτέ, ούτε ο φόβος στο τέλος κάθε χρόνου με συνάντησε

Γιάννης Βέλλης

Advertisements
This entry was posted in Γιάννης Βέλλης and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s