(άτιτλο) – Μαρία Μαργαρίτη

Θα σου πω για τον Τομας
Που τον θαυμαζες
Γιατι νομιζες εζησε ελευθερος
Το ιδιο «στενεμα» που χε από παιδι
Οταν μεγαλωνε στο κωλοσπιτο του
Με εκεινους τους ψυχρους γονεις
Το ξαναβρηκε φτιαχνοντας μιαν άλλη ζωη
Δηθεν ελευθερη
Μα παλι χωρις αγαπη
Ο Τομας που θελε να περνιεται για αλανι
Ποτέ δεν πηρε μια σταση ευθυνης
Παντα εμεινε
«παιδι παραπονουμενο και μονο κατά βαθος»
Κι ας αλλαζε τις γκομενες
Κι ας εκανε «αλητειες»
Κι ας εβριζε-με καποιο κοστος-το συστημα
-αν παθαινε κατι το συστημα από βρισιες…-
Τον νικησε η εικονα του «κακου παιδιου»
Που θεωρουσε μεσα του Τιμη του και Καμαρι
Κι ετσι δεν εγινε ποτε του αντρας
Δεν εδωσε καμια μαχη.
Εμεινε με το καμαρι και την πικρα του αιωνιου παιδιου.

Μαρία Μαργαρίτη

Advertisements
This entry was posted in Μαρία Μαργαρίτη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s