(άτιτλο) – Γιάννης Βέλλης

Κι αυτή η ποίηση τι ήταν στα χρόνια μας; μια κουρασμένη μήτρα λεόντων και φιδιών
κάπου εκεί ενδιάμεσα μοιράζονταν τα λόγια ή και ερωτεύονταν, διχασμένα πια
μεταξύ ένδοξης τιμής και δηλητηρίου, τόσο μπερδεμένοι έδειχναν οι προστάτες
ακόμα κι οι ελεύθεροι κουβαλητές, δεν στέκονταν τίμια στις περιστάσεις
αδικούσαν, πρόσβαλαν, ενοχλούσαν, αγνοούσαν, τέτοια μιζέρια
λες και δεν γεννήθηκαν με τη λύρα και το λόγο στο προσκεφάλι τους
λες και δεν ένιωσαν την αύρα του ανέμου ποτέ στην καρδιά τους
κι όμως εμείς αρνηθήκαμε την πίκρα στο στόμα μας, από το δηλητήριο
σκοτώσαμε τις ψεύτικες μάσκες της υποκρισίας, με έρωτα φυλακτό

Γιάννης Βέλλης

Advertisements
This entry was posted in Γιάννης Βέλλης and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s