(άτιτλο) – Κωνσταντίνος Λουκόπουλος

…νεύρα διάφανα
ή αγγεία χιονιού
ή γαρδένιας
ή νερό άδειο στου χώρου το απόβαρο
ή το αίμα που δεν
μετά τις σπηλιές
στεγνά δαμάσκηνα και η ζέστη δάνειο
της Ψερίμου
που τραγουδάς και σκέφτεσαι
τρύπησε τη συρτή
χάλκινο δελφίνι με στύση νεροβούβαλου
ο Ιούλιος
κάθε Ιούλιος
σε κάθε κόκκο χειμώνα
πήρε τον ποιητή στο οδοντωτό βαγόνι
κάτω απ´ το Μονπαρνάς ως τη Ζεόντ
φωβ νερά και ήλιος σκύλος
που να παραδοθεί;
δίπλα οι Αλγερινοί
ρύζι με αρνί
η νύχτα
μπλε βασάλτης
ζεμάτισε τα χάχανα
και μια χοντρή μουλάτα
σιδέρωσε τα πούπουλα
ανάποδα σα λέπια
με κάμα δίστομη
Κούβα δεν είναι
(ούτε τα Ζιταν Κοχίμπα)
αλλά ο Σηκουάνας
θα ντυθεί
το Κούρο Σίβο μου
φέτος τον Απρίλη…

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος

Advertisements
This entry was posted in Κωνσταντίνος Λουκόπουλος and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s