Καμικάζι – Χαριτίνη Ξύδη

Ξέρω τι νιώθω, ξέρω τι ακούω.
Τα ποιήματά σου ανοιγμένα στον πάγκο.
Ένα κουκλάκι δεμένο με σπάγκο.
Στο γκρι συρτάρι ξέμειναν duo.

Τόσα τραγούδια κι ακόμη βραδιάζει.
Δύο αμάξια φουλάρουν στην EKO
Μασώ την κουρτίνα, δαγκώνω Simeco.
Πεταλουδάκια-στο φως-καμικάζι.

Γλίστρησαν ψάρια έξω απ’ τη γυάλα
Έπιασε χώρο στο πιάνο η ανάγκη.
Πώς βγαίνουν τώρα απ’ αυτό το φαράγγι.
Τεκίλα ραπίντο; Nα γυρίσω στο γάλα;

Δρόμοι ανοιχτοί και σκύλοι δεμένοι.
Η πίτα ολόκληρη, ο δράκος χορτάτος.
Φίμωτρα σπάσανε, ποτήρια-άσπρος πάτος.
Σε περιμένω να ‘ ρθεις, μάλλον θαμμένη.

Φτιάχνω καφέ και καπνίζω μια γόπα.
Κάποιο μωρό κλαψουρίζει στο πάρκο.
Στο ράδιο ταιριάζουν η Anna κι ο Marco.
Μόνο στο άσμα. Στο ‘πα, δεν στο ‘πα;

Σκύλος να γίνω ή θες η Χιονάτη;
Παραμυθάκι φτηνό ή νουβέλα;
Αν είναι να ‘ρθεις για πάντα, τότε έλα.
Αλλιώς, άφησέ με στου στίχου την άκρη.

Πιο ‘κει πεταμένοι οι δίσκοι του Ίγκυ
μύλοι που αλέσανε τα μεταξύ μας
αυτοί, η εργογραφία όλη του Ζίγκυ
μακριά και τα μάτια σου- αιχμές της αξίνας.

Χαριτίνη Ξύδη

Advertisements
This entry was posted in Χαριτίνη Ξύδη and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s