Αγέννητα ποιήματα – Νανά Ρουμπελάκη

Σκαλίζοντας τις κρύπτες του μυαλού,
είδα τα μικρά μου αγέννητα ποιήματα,
σκορπισμένα ολόγυρα,
αβοήθητα στο χαμό τους.
Απορημένος λυγμός,
ατελέσφορης κύησης.

Πώς, τόσες περιπλανήσεις συγκινήσεων,
αδιατίμητες έμειναν.
Εφευρημένες λέξεις, λιθάρια
για πυργόσχημες ποιητικές κατασκευές
στη λήθη έμειναν!

Σε ποιες διεξόδους τώρα,
ν’ αποθέσω τ’ αδιέξοδα;
Ποιο ψυχοτρόπο γιατροσόφι
χαράς γι’ ανάπαυση;
Σκέψεις συνωστισμένες,
στο στενόχωρο κρανίο,
μη θυμωμένες μ’ εγκαταλείψετε,
στη στείρα αφάνεια.

Ο σπίνος εξακολουθεί να θωπεύει τ’ αυτιά
κι οι αύρες, ολούθε, κεντούν τις αισθήσεις.
Και συ χέρι παράφρον,
αμέτοχο θα ‘σαι, στο ποιητικό πανηγύρι,
παγιδευμένο στου νου τα πλάνα ερέβη;

Νανά Ρουμπελάκη

Παρακαταθήκες συναισθήσεων (Ιωλκός, 2011)

Advertisements
This entry was posted in Νανά Ρουμπελάκη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s