Τρυφερά – Χρήστος Βατούσιος

Ο κήπος γλίστρησε
μέσα στην ποίηση.
Ο θυμός έγινε σύννεφο
που καμώνεται στην θάλασσα.

Τι γυρεύω μες στο σκοτάδι;
Ποιος μου μάγκωσε τα πόδια;

Τρυφερά θα σου θυμίσω
πως υπήρξα –
δεμένος και γω όπως τόσοι άλλοι.

Τρυφερά θα σου μιλήσω για το σώμα μου
έτσι όπως πλαγιάζω αποκαμωμένος.
Τρυφερά, τρυφερά…
Αστόχησα κι απόψε.

Χρήστος Βατούσιος

Ρημάτων τύχη (Γαβριηλίδης, 2011)

Advertisements
This entry was posted in Χρήστος Βατούσιος and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s