Ο βρυκόλακας – Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

Φέρνω ξανά το βήμα μου σε μέρη αγαπημένα
κι όσα περάσανε και παν πικρά αναπολώ
κι αναμετρώ αισθήματα κι ονείρατα χαμένα,
μ’ όσα μ’ αγγίξαν πρόσωπα, θαρρώντας πως μιλώ.

Κι όπως γυρίζω στα παλιά της μνήμης μου ρημάδια
ο πόνος αναδεύεται στα σπλάχνα μου κρυφός.
Ξέροντας πόσο η τωρινή ζωή μου μένει άδεια
μοιάζω βρυκόλακας του χτες, που ξέμεινε στο φως.

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

 

Advertisements
This entry was posted in Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s