(άτιτλο) – Στέλλα Δούμου

Γκρι λινά τσαλακωμένα
στο τραπέζι της η Πασιφάη
και τα ποτήρια από κέρατο
τα σημειώματα δίναν και παίρναν
με τους οινοχόους να χασκογελούν.
Η Πασιφάη
τα βράδια χαμογελούσε με το ‘να φρύδι σηκωμένο
όταν κερνούσε
γλυκό κρασί στον Μίνωα
στα κεράτινα ποτήρια.
Εκείνα τα βράδια
που ανενόχλητη ασελγούσε στον Ταύρο του θεού

Τα θλιμμένα νύχια της στο πάτωμα
γίναν με τα χρόνια
δέντρα.
Δέντρα που έφταναν οι ρίζες
ίσαμε τα σπλάχνα του Λαβύρινθου.

Στέλλα Δούμου

Advertisements
This entry was posted in Στέλλα Δούμου and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s