Εμπύρετο μαζί – Δημήτρης Αθηνάκης

Αυτός:
Και ’γώ παλεύω να σε σκεπάσω με την καυτή ανάσα
που έρωτα ουρλιάζει
Εσύ
περνώντας από πάνω μου
ποτέ σου δεν κατάλαβες αυτά που πόνεσαν
και μάτωσαν εκείνο
τ’ αύριο που είδαμε σε μια βιτρίνα

Μα εσύ επιμένεις τις άκρες των δαχτύλων σου να πλένεις
τώρα που ακουμπούν στης σκέψης μου το μαύρο
και στου κορμιού μου τις πληγές

Μαύρο και πληγές

[Ένα αδιάκοπο πηγαινέλα τρίζει στην καρδιά μας]

Αυτή:
Γεννήθηκες στ’ όνειρο ενός άλλου μες στου μεσημεριού το μπλε
και φώναζες να τον ξυπνήσεις
μην και πνιγείς
σ’ εκείνο το ηλιοβασίλεμα
που
–όνειρο μέσα σ’ όνειρο–
ονειρεύτηκες

Γύριζα εγώ
–δαιμονική και πόρνη–
δες με
στο μείνε των δαχτύλων
έναν πόλεμο καινούργιο προσκυνώντας

[άγρια που ξημέρωσε στης σκέψης σου το μαύρο]

Μαζί:
Τα καλά σου να μη βάζεις όταν βγαίνεις βράδυ
θα σε ζηλέψουν οι νύχτες

οι νύχτες

όταν ζηλεύουν

σκύβουν στην πανσέληνο

και λιώνουν

[σκύβουν στην πανσέληνο και λιώνουν]

Δημήτρης Αθηνάκης

χωρίσεμεις (κοινωνία των (δε)κάτων, 2009)

Advertisements
This entry was posted in Δημήτρης Αθηνάκης and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s