(άτιτλο) – Γιάννης Βέλλης

Με το παλιό του ποδήλατο τέλειωνε, εκείνη τη μακρινή βόλτα, που νωρίς ξεκίνησε
όσο οι πρώτες σταγόνες, της φθινοπωρινής βροχής, τον άγγιζαν και το μυαλό του έτρεχε
στην ωραιότερη εικόνα, την μαγεμένη, σαν στο μπαλκόνι του στέκονταν και τον κοιτούσε

Γιάννης Βέλλης

Advertisements
This entry was posted in Γιάννης Βέλλης and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s