(άτιτλο) – Κωνσταντίνος Μεϊμάρογλου

Ταίριαξες ανάγλυφα τους νόμους
πάνω σε σωρούς νεκρών
ασέλγησες στα σύμβολα,
λουσμένος λίπη και μπαχαρικά.

Γέμισαν οι φυλακές αθώους
του χρήματος μωρούς,
εργατικούς της αθωότητας
πάνω σ’ εφήμερες αμαρτίες.

Πόνεσες, τα τείχη γκρεμίζοντας
στον ισθμό του λόγου
του αρχέγονου αγγελιοφόρου Ερμή,
της νιότης την παρθενία, την Ελευθερία.

Σάπισαν οι σάρκες ανάμεσα στα δόντια,
τα σάπια των αθάνατων ιδεών σου,
πως όποιος δεν υπακούει στο σκοτάδι σου
πεθαίνει σ’ ανήλια φυλακή, φονευμένος, με δόλο.

Σύρε να δεις τα γράμματα τι λένε,
για τους προδότες που λύπησαν την ζωή,
εκεί αν δεις κακό λόγο για τους προδομένους,
έλα να σου χαρίσω δίχως πίκρα
ότι μου χάρισε ο Θεός,
Ανάσταση κι Αθανασία.

Ταίριαξε τώρα γλυφτά τους νόμους
και δίκασε με πριν αμαρτήσω,
ολόγλυφα αγάλματα πριν μαγαρίσω,
πριν μίασμα με σύρει η Ιστορία
κι αθάνατο προδότη με θυμούνται οι Λαοί.

Κωνσταντίνος Μεϊμάρογλου

Advertisements
This entry was posted in Κωνσταντίνος Μεϊμάρογλου and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s