Συνέταιροι στο ίδιο έγκλημα – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Την ερωτεύτηκε για το δέρμα της
καθόταν και το παρατηρούσε ώρες
ν’ αλλάζει κάτω από το φως του ήλιου
να γίνεται διάφανο, ύστερα ροζ, άλλοτε χρυσαφί
παρατηρούσε τις διακλαδώσεις των γαλαζοπράσινων νεύρων
τα σπασμένα αγγεία και τα γερά.
Τον ερωτεύτηκε για τα μάτια του
που έλαμπαν σαν καρβουνάκια μέσα στη νύχτα.
Κάποτε πως του ρθε
πήρε τα καρβουνάκια του τ’ ακούμπησε πάνω της
έτσι για να δει αν της ταιριάζει το σημάδι.
Κάποτε πως της ήρθε
πέταξε λίγο νερό στα μάτια του
κι έσβησαν τα καρβουνάκια.
Κι αφού άντεξαν κι οι δύο
είπαν να συνεχίσουν
μέχρι να φτάσουν στο τέλος
μέχρι να μην μείνει τίποτα
τίποτα που να τους θυμίζει
τίποτα που να τους πληγώνει.
Τίποτα.
Κι εκεί στο τίποτα
άρχισαν να ψάχνουν με λύσσα
για ένα κομμάτι απείραχτο δέρμα
για λίγο κρυμμένο κόκκινο στα μάτια
για μιαν ανάσα κάτω από τόνους χώματα.

Κυπαρησία Συμεωνίδου

Advertisements
This entry was posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s