Πλυντήριο – Έλενα Πολυγένη

Παραδόξως, ήταν τότε
εκείνη η στιγμή που σου έγνεψα, με τα χέρια
τεντωμένα σαν ένα σκοινί που επρόκειτο
να κοπεί
(το σκοινί της μπουγάδας ή το σκοινί
της τρέλας μου
που φεγγοβολά μες στο σκοτάδι)
Παραδόξως, ήταν τότε
εκείνη η στιγμή που σε κράτησα κάποτε σίγουρα
Και η πόρτα του πλυντηρίου ανοιχτή
Με τα ρούχα πεταμένα στο πάτωμα
Πάνω στο κρύο
Πάτωμα
Τρομαγμένο μου πουλί, κατακερματισμένο μου
Παραμύθι, σε ψάχνω κι αυτό το απορρυπαντικό
Ήταν απάτη, το μυαλό μου παραμένει θολό
Και απροσάρμοστο.

Έλενα Πολυγένη

Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα, ((.poema..), 2012)

Advertisements
This entry was posted in Έλενα Πολυγένη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s