(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

όπως την παρατήρησα καλύτερα
ήταν όμορφη όσο καμμία, όμορφη όσο τίποτα
με την πιο φυσική ομορφιά, αυτή που αναπαύεται τα πιο ζεστά μεσημέρια
ήταν τόσο οικεία
και τόσο καινούργια σε κάθε της κίνηση
κάθε γνώριμη υπόνοια χορού
κάθε της λέξη που έβγαινε μέσα από το νού μου
με ολισθήματα, με πόνο, με ιδρώτα, με αγωνία, με απλότητα
γλύστρησε στην αγκαλιά μου
ή μάλλον φτιάξαμε για λίγο, πολύ λίγο
μιάν αγκαλιά κοινή
και χίλια πεδία μαχών

Σταμάτης Πάρχας

Advertisements
This entry was posted in Σταμάτης Πάρχας and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s