Ναδίρ – Γεράσιμος Δενδρινός

Στο τρένο, ένα μωσαϊκό ανθρώπων
της γραμμής Πεκίνου – Λάσα
το υγρό καλοκαίρι του 2008
χιλιάδες μίλια μακριά
από τη στοργή σου
να χαράσσει βαθιά τη μνήμη.

Βουνά εθισμένα στην αιώνια κατοχή
των παγετώνων
γυμνά οροπέδια, γαλάζιες λίμνες,
γιακ που βόσκουν στην αγάπη του Θεού
σημαίες προσευχής πολύχρωμες
να πνέουν στη φορά του ανέμου
κορυφές αιχμηρές να δείχνουν στον ουρανό
τις θεαματικές πτήσεις των αετών
και ξάφνου
στρέφοντας ο συρμός σε πλαγιά απόκρημνη
πίσω από τα θαμπά τζάμια
ιδού, η γνωστή πεδιάδα της λίμνης Νάμτσο
όπου άλλοτε
η ευτυχία άλλαζε για χάρη μας
πλήθος χρώματα και διαθέσεις.

Να κλείσω και πάλι τα μάτια
κι ας γίνει ο ψίθυρος ιαχή
μέσα στον καπνό και τις ανάσες.

Θεία γη που πάτησαν τα πόδια
του πιο δεινού περπατητή
άνθος της χθεσινής λαχτάρας
μάτι θολό μπόρας
ιερή όχθη που με δέχτηκες
κοίταξε πάλι και πάλι
πάνω στην παγωμένη επιφάνεια.
Εδώ κάτω κείμαι
στο βυθό
χρόνους οκτώ
και με χαλίκια
καλύπτω
το κορμί μου.

Γεράσιμος Δενδρινός

Advertisements
This entry was posted in Γεράσιμος Δενδρινός and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s