Monthly Archives: Ιουλίου 2014

Μονάχος – Γιάννης Αρκέτος

στον J. l. Borges Έκλεισα πια τις πόρτες μία μία ο ήλιος δεν θα με βρει στο δρομάκι το ξεχασμένο μπαλονάκι από χαρτί δεν θα με συναντήσει στην γωνιά οι άνθρωποι γρήγορα φεύγουν κουρασμένοι αποζητούν να κλειδωθούν πίσω απ’ τις … Συνέχεια

Posted in Γιάννης Αρκέτος | Tagged , | Σχολιάστε

Nevrosi – Γιάννης Αρκέτος

Τις νύχτες τρέμουν τα όνειρα σβήνουν τα φώτα τα φαντάσματα χτυπούν πόρτες σπάνε τον ύπνο σε μικρά κομμάτια η μοναξιά ακίνητη μέσα σε πηγάδια με λέξεις που επαναλαμβάνονται το νερό ταράζεται φοβάται το διψασμένο χώμα άγρια ζώα σκίζουν τις σάρκες … Συνέχεια

Posted in Γιάννης Αρκέτος | Tagged , | Σχολιάστε

Ωδή στον Franz Kafka – Γιάννης Αρκέτος

Γιατί κάνετε σαν να είστε αληθινοί θέλετε ίσως να με κάνετε να πιστέψω ότι εγώ είμαι ψεύτικος έτσι αστείος πάνω στο πράσινο λιβάδι περνάω ήρεμα από τη σκιά στο φεγγαρόφωτο μετά σηκώνοντας τα χέρια κάνω να σωπάσει η ησυχία της … Συνέχεια

Posted in Γιάννης Αρκέτος | Tagged , | Σχολιάστε

Fairytale – Νίκος Βουτσινάς

Ονειρεύτηκα έναν απαλό άνεμο που χάιδευε το χορτάρι μπρος στην καλύβα μου Ονειρεύτηκα τον Πατέρα να με σφίγγει στην αγκαλιά του Κι όλη νύχτα με χτυπούσε ο θάνατος στις κόρες των ματιών μ’ άσπρη σφραγίδα Κι όλη νύχτα έπεφταν οι … Συνέχεια

Posted in Νίκος Βουτσινάς | Tagged , | Σχολιάστε

Aqua Forte – Νίκος Βουτσινάς

Εμένα η μάνα μου καθάριζε σκάλες και ξάσπριζε το δέρμα του λαιμού σαράντα χρόνια όπως τα περιστέρια που μαζεύονται Αιόλου και Κρατίνου στους ακάλυπτους των Υπουργείων και δεν παραπονιούνται που κάποτε ζήσαν και πεθάναν Εμένα η μάνα μου σηκωνόταν πρωί … Συνέχεια

Posted in Νίκος Βουτσινάς | Tagged , | 1 σχόλιο