Fairytale – Νίκος Βουτσινάς

Ονειρεύτηκα έναν απαλό άνεμο που χάιδευε το χορτάρι μπρος στην καλύβα μου
Ονειρεύτηκα τον Πατέρα να με σφίγγει στην αγκαλιά του
Κι όλη νύχτα με χτυπούσε ο θάνατος στις κόρες των ματιών μ’ άσπρη σφραγίδα
Κι όλη νύχτα έπεφταν οι βόμβες και πνίγονταν τ’ αδέλφια μου στο ψαροκάικο

Ονειρεύτηκα πως είχα χαρτί και μολύβι και ζωγράφιζα δυο αστέρια
Και πως τα δόντια μου έγιναν ξάφνου κατακίτρινα απ’ το ρύζι
Κι όλη τη νύχτα έσκυβε η μάνα κάτω απ’ το σώμα το βαρύ του επιστάτη
Κι όλη τη νύχτα σφύριζαν τα φίδια στις πολύχρωμες μαρκίζες της Χόι Αν

Ονειρεύτηκα κάποιον να αγαπώ όπως οι δροσερές χρυσόμυγες
Ένα λωτό πάνω στη λίμνη του Τάι Χο το κλαδί με το φύλλο στο δέντρο
Πως ήμουν τάχα όμορφη όπως στον κινηματογράφο
Μα η γιαγιά μου λέει ότι είναι αδύνατα τα χέρια μου και δεν με θέλει κανένας κύριος
και πως οι λωτοί είναι πολύ ακριβοί για να τους ονειρεύομαι.

Ονειρεύτηκα ένα κόσμο που όλη τη νύχτα με κρατούσε απ’ το χέρι
Κι όλη τη νύχτα χτυπούσε το αίμα χτυπούσε να φύγει

Νίκος Βουτσινάς

Advertisements
This entry was posted in Νίκος Βουτσινάς and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s