Το σώμα που κατοικώ – Ντέπη Φαρκάτση

Μες το κεφάλι μου τριγυρνούν στοιχειωμένα λεωφορεία,
οι οδηγοί τους είναι τυφλοί,
τα μάτια μου είναι δυό φωτεινοί προβολείς
που έχουν συνηθήσει να ζούνε στο σκοτάδι
και η γλώσσα μου ένας αυτοκινητόδρομος σκέψεων και ιδεών

τα χέρια μου είναι οι τροχοί
τα πόδια μου η μηχανή
και η καρδιά μου ένα μαύρο σκοτωμένο σκυλί,
στην άκρη του δρόμου,
που περιμένει υπομονετικά να γεννηθεί ανάποδα

Ντέπη Φαρκάτση

Advertisements
This entry was posted in Ντέπη Φαρκάτση and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s