Monthly Archives: Μαρτίου 2015

Το χωριό – Άννα Γρίβα

Εφτά είχαν μείνει εκείνον τον χειμώνα όλες γυναίκες όλες χήρες με μαύρο μαντηλάκι που άφηνε μπροστά μια στάλα ακάλυπτες τις άσπρες ρίζες και με πασούμια που ξηλώνονταν στο οίδημα των αρθρώσεων. Τη νύχτα το χωριό δεν έβρισκε γαλήνη: από τα … Συνέχεια

Posted in Άννα Γρίβα | Tagged , | Σχολιάστε

Κλειδιά – Άννα Γρίβα

Τα κλειδιά μες στην τσέπη μας παράξενο βάρος λες και κρεμιόταν επάνω μας όλο το σπίτι. Με τη μουρμούρα τους διαβήκαμε της νιότης τους ανέμους τα πληγωμένα σώματα των φίλων μας των ουρανών τα κόκαλα: εσύ κρατούσες το ρυθμό κι … Συνέχεια

Posted in Άννα Γρίβα | Tagged , | Σχολιάστε

Εκδρομή – Άννα Γρίβα

Βλέπουμε έξαφνα τον ουρανό μικρό και κάτω απ’ τα πόδια να τρυπώνει και να περνούν ξυστά στ’ αυτιά μας πουλιά και λόγια αποδημητικά σαν να μην είχαμε ποτέ δικές μας διαδρομές πιο υπόγειες και θαρραλέες: το σώμα αλλάζει την πορεία … Συνέχεια

Posted in Άννα Γρίβα | Tagged , | Σχολιάστε

(Ο ήλιος έρχεται πάντα όταν τον φωνάζεις) – Φραντζέσκα Άβερμπαχ

Ο ήλιος έρχεται πάντα όταν τον φωνάζεις. Το ξημέρωμα με βρίσκει κοντά στ’ αστέρια. Μπλε άβυσσος τα όνειρα μου. Νύχτα. Χορεύω κύκλο με τα χέρια. Σώμα βαρύ. Σώμα μπλε. Σώμα ουρανός. Έκαμα θητεία στη θλίψη. Γίναμε αθεράπευτοι εραστές. Επήγα στο … Συνέχεια

Posted in Φραντζέσκα Άβερμπαχ | Tagged , | Σχολιάστε

Δε περνά κανείς τη νύχτα – Φραντζέσκα Άβερμπαχ

Γράφω αγάπη μου για όλες εκείνες τις ημέρες Που τα λόγια τρέμουν Την αυγή ή τους δρόμους. Γράφω για τις μέρες Που τα κορμιά μας θα έχουν σβήσει Στο δρόμο. Όμως, τούτες τις μέρες τ’ άστρα γράφουν ποιήματα Με τις … Συνέχεια

Posted in Φραντζέσκα Άβερμπαχ | Tagged , | Σχολιάστε

Silentium amoris Ι. – Δώρα Κασκάλη

Μην με ταράζετε, του έγραφε, για να επαναβεβαιώσετε την κυριαρχία σας πάνω μου. Είμαι ένα μετόχι που το πάτησαν οι αυθεντίες του πατέρα, του αδερφού, του εργοδότη, του κυβερνήτη. Σας παρέδωσα το πιο ατόφιο κομμάτι μου, το λίγο το δικό … Συνέχεια

Posted in Δώρα Κασκάλη | Tagged , | Σχολιάστε