Δε περνά κανείς τη νύχτα – Φραντζέσκα Άβερμπαχ

Γράφω αγάπη μου για όλες εκείνες τις ημέρες
Που τα λόγια τρέμουν
Την αυγή ή τους δρόμους.
Γράφω για τις μέρες
Που τα κορμιά μας θα έχουν σβήσει
Στο δρόμο.
Όμως, τούτες τις μέρες τ’ άστρα γράφουν ποιήματα
Με τις λέξεις μιας πόλης κοιμισμένης
που ποτέ δεν ευδοκιμεί.
Δε περνά κανείς τη νύχτα
Σωπαίνουν τα πάντα
Τόσο σκοτεινή αλήθεια
Που πια δε μπορούμε να σκεφτούμε
Άμα καιγότανε η πόλη
Θα είχαμε ανάσταση μυαλού
Θα μπλοκάρανε τα σπίτια
Θα φωτίζανε και οι δρόμοι
Θα ερχόντουσαν και ξένοι επιβήτορες
Μα τώρα εδώ δε περνά κανείς
Και αυτή είναι η πιο σκοτεινή
Χειραφέτηση στο κόσμο.
Μόνοι περπατάμε
Φορώντας κουκούλα,
Εάν είχε λίγο φως τη νύχτα
Δάκρυα θα φεύγανε ταξίδι
Μα αυτές τις βιαστικές ημέρες
Άστεγοι σμιλεύουν όνειρα
Προς τον ουρανό
Βρεγμένα την άλλη μέρα
Σώζονται από ανίδεους
Σοφές κουβέντες για το τίποτα
Με σκοτεινές ματιές
Και βρώμικες λέξεις
Ζωγραφίζουν ένα κόσμο άγριο
Τ’ άστρα κλείστηκαν στα σπίτια τους
Ψελλίζοντας
Για ένα κόσμο φωτεινό
Μα δε κουνιούνται τα κορμιά
Μιλάνε μόνο με λέξεις άγνωστες,
Με εκρηκτικές ματιές
Αρρωσταίνουν τις μέρες
Μονίμως κάνουν απεργία.
Μα ξανά -δε περνά κανείς τη νύχτα-
Ουρλιάζουν μόνο με φωνές λυκένιες.
Δείχνουν με τα δάχτυλα φρικαλέες εικόνες.
Μη κλαις αγάπη μου,
Το ξέρω ονειρεύεσαι εκρήξεις
Και ο ουρανός είναι πάντα κόκκινος
Το πρωί θα σου δείξω την άνοιξη
Πόσο όμορφο θα μοιάζει το κορμί σου
Δίπλα στα χρώματα

Φραντζέσκα Άβερμπαχ

Advertisements
This entry was posted in Φραντζέσκα Άβερμπαχ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s