Category Archives: Έκτορας Πανταζής

Φωτογραφίζοντας μνημεία – Έκτορας Πανταζής

Παίζοντας με τη μνήμη διπλές ματιές κοιτώ την εικόνα σου στο μνημείο τώρα είσαι στον άδη, πώς να σε φωτογραφίσω στα σκοτάδια ακούω ένα θρόισμα, ακούω το θρού των καλαμιών καθώς η σκιά τους γλιστρά στις πέτρες του τάφου σου … Συνέχεια

Posted in Έκτορας Πανταζής | Tagged , | Σχολιάστε

χωρίς έμφαση – Έκτορας Πανταζής

Της ανωνυμίας τρυφερό χέρι έλα κάλυψε ό,τι μάς αφανίζει και να παινεύεις ό,τι χάνεται πανέμορφο το έκανε ο πόνος καθώς ταπεινώθηκε γύρω του όλα έσκυψαν να το δούν μάτια ερωτηματικά σαν προβολείς τα πρόσωπα φλόγισαν τα συστατικά στη θεία διάχυση … Συνέχεια

Posted in Έκτορας Πανταζής | Tagged , | Σχολιάστε

Βέλος στο χώμα – Έκτορας Πανταζής

Φως από Αύγουστο με μπλε και κίτρινο μελάνι Πάλι με κόβει στα δύο με μια απελπισία απέραντη κι ένα σκεπτικισμό που διώχνει και μούσες και βεβαιότητες κι όλα σωπαίνουν σε μια ανώτερη σιωπή γιατί το απλό ξεδίπλωσε τις ίνες του … Συνέχεια

Posted in Έκτορας Πανταζής | Tagged , | Σχολιάστε

Με μειωμένα κόμιστρα – Έκτορας Πανταζής

Κομίζω γλαύκες στην Αθήνα γιατί στα κοιμητήρια ξεχνιέμαι βρίσκομαι όπου σε χάνω στο σκοτάδι σου κατεβαίνω στον ακάλυπτο πόθο. Ξεχώνω. Κίνητρα μου οι παρακμές φόβος του όλου μέσα στου πλήθους τους όγκους σφύρα ο ήλιος χτυπά το αμόνι αιμάσσει Κομίζω … Συνέχεια

Posted in Έκτορας Πανταζής | Tagged , | Σχολιάστε