Category Archives: Έφη Καλογεροπούλου

σχεδόν μαζί – Έφη Καλογεροπούλου

δίχως νερό πριν το τέλος κραυγή βαθιά, χωρίς νερό μόνο πριν το τέλος ελάχιστα πριν το τέλος που δεν ήξερε ούτε αυτός ούτε εκείνη ώρες πριν το τέλος που’ σερνε σκοτάδια εκτυφλωτικά λάμψεις χρόνο που δεν είχε και δεν ήξερε,ούτε … Συνέχεια

Posted in Έφη Καλογεροπούλου | Tagged , | Σχολιάστε

βαδίζοντας συνέχεια – Έφη Καλογεροπούλου

βάδιζε σε δρόμο έρημο ανάμεσα σε πόρτες που άνοιγε κι έκλεινε βαδίζοντας συνέχεια ανάμεσα σε πόρτες ανάμεσα σε πόρτες όλες ίδιες κάποιες άνοιγαν μόνες τους καθώς πλησίαζε κι έκλειναν πίσω του σαν προσπερνούσε για πόσο βάδιζε δεν γνώριζε ώσπου έφτασε … Συνέχεια

Posted in Έφη Καλογεροπούλου | Tagged , | Σχολιάστε

Ναυαγοί – Έφη Καλογεροπούλου

ξεβράστηκαν στη στεριά της μέρας κάποιοι κρατώντας κομμάτι νύχτα και άλλοι θάλασσα όσοι γλύτωσαν είχαν κιόλας ξεχάσει οι άλλοι νεκροί ακόμη μα προπαντός πλυμένοι στέγνωναν στις πέτρες ο καιρός δεν τους ξεχώριζε και αυτοί πού σώθηκαν και οι άλλοι άφησαν … Συνέχεια

Posted in Έφη Καλογεροπούλου | Tagged , | Σχολιάστε

στις ανοιχτές θάλασσες – Έφη Καλογεροπούλου

το παλιό ναυάγιο απότομη πήρε κλίση ο σκύλος μου σοφότερος έγινε κατά χρόνια τρία κι εγώ πίσω μου αφήνω την οικογένεια των θαλασσινών πουλιών και πλώρη στρέφω στον ανοιχτό ορίζοντα το αίνιγμα του βυθού δεν το ΄λυσα τα κοχύλια, η … Συνέχεια

Posted in Έφη Καλογεροπούλου | Tagged , | Σχολιάστε

δυο κρίκοι – Έφη Καλογεροπούλου

Aνέβηκε τη σκάλα στο τέλος της συνάντησε ένα παράθυρο φαρδύ σχεδόν μακρύ,ψηλό ή ίσως και να μην ήταν καν παράθυρο αυτή η τρύπα αέρα που ΄βγαζε σε ουρανό Πλήθος στοιχίζονταν ο ένας πίσω απ τον άλλον το ανθρώπινο ποτάμι πάσχιζε … Συνέχεια

Posted in Έφη Καλογεροπούλου | Tagged , | Σχολιάστε