Category Archives: Δήμητρα Καραφύλλη

Επίπεδη – Δήμητρα Καραφύλλη

Επίπεδη. Ροζ πέταλο κρυμμένο στις σελίδες πολύτιμου βιβλίου του βιβλίου μας που προδίνεται από ελαφρότατο άρωμα το άρωμά μας. Ροζ πινελιά στο μάγουλο, στο στήθος, στο λαιμό σου. Διακριτικό τατού στο αριστερό σου μπράτσο από τη μέσα μεριά ξυπνώ τις … Συνέχεια

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | 1 σχόλιο

Τελευταία χάρη – Δήμητρα Καραφύλλη

Τη μέρα που το συμβόλαιό μου με τον ήλιο θα παγώσει αγαπημένοι μου μη με στεγάσετε στον οικογενειακό. Δεν θέλω να περάσω όλη τη ζωή μου πεθαμένη Δήμητρα Καραφύλλη

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | 1 σχόλιο

Η νύφη – Δήμητρα Καραφύλλη

Χτες τα μεσάνυχτα στο θάλαμο του τρίτου είδα το θάνατο να στέκεται μπροστά μου. Ψηλόλιγνη φιγούρα στα λευκά δεν έμοιαζε φονιάς ή μακελάρης. Δεν ήρθε η σειρά σου μου ψιθύρισε θα παντρευτώ την άγνωστη στο διπλανό κρεβάτι. Και ο δικός … Συνέχεια

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | Σχολιάστε

Αιωρούμενη – Δήμητρα Καραφύλλη

Τι ωραία συσκευασία! Μαόνι, μετάξι, γυαλί. Με το σώμα εντελώς αφημένο συγκεντρώνω τις μνήμες. Υφαίνω χαλί μαγικό. Ταξιδεύω. Απολαμβάνω την απόλυτη έλλειψη βαρύτητας. Διαποτίζομαι από αρώματα λευκών λουλουδιών. Αιωρούμενη επιστρέφω σε πολύχρωμα χρόνια. Στο χτές. Στο γιατί. Ανάμεσα στο φως … Συνέχεια

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | 1 σχόλιο

Ο τράγος – Δήμητρα Καραφύλλη

Σιδερωμένοι. Πεντακάθαροι. Άψογη ευθεία η χωρίστρα χαραγμένη στο μαύρο τους κρανίο. Με ύφος παρθένας και γυάλινο βλέμμα με κοιτούν κατάματα. Παίρνω όρκο ότι δεν με βλέπουν. Παίρνουν όρκο ότι για χάρη μου θυσιάζονται. Στο «τις βούλεται οπίσω μου ελθείν» πρώτη … Συνέχεια

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | Σχολιάστε

Περαστικοί – Δήμητρα Καραφύλλη

Συγκάτοικέ μου μην πονέσεις όταν φύγω. Ήταν προγραμματισμένο το ταξίδι. Έτσι κι αλλιώς η ζωή αίρει την μονιμότητα. Δήμητρα Καραφύλλη Στο βάθος κήπος (Αρκαδικός Κήρυκας, 2011)

Posted in Δήμητρα Καραφύλλη | Tagged , | Σχολιάστε