Category Archives: Δημήτρης Αθηνάκης

Οι ιστορίες μου – Δημήτρης Αθηνάκης

Είναι ν’ αγριεύεσαι τα απογεύματα εκεί γύρω στις πεντέμισι γιατί αρχίζει να πέφτει ο ήλιος και τα μάτια σου ζαρώνουν το σώμα σου χάνει κάτι απ’ την πρωινή του υγρασία. Τότε βγαίνουν τα φαντάσματα που έχουν αϋπνία. Κυκλοφορούν ― λες … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε

Εμπύρετο μαζί – Δημήτρης Αθηνάκης

Αυτός: Και ’γώ παλεύω να σε σκεπάσω με την καυτή ανάσα που έρωτα ουρλιάζει Εσύ περνώντας από πάνω μου ποτέ σου δεν κατάλαβες αυτά που πόνεσαν και μάτωσαν εκείνο τ’ αύριο που είδαμε σε μια βιτρίνα Μα εσύ επιμένεις τις … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε

Το ποίημα – Δημήτρης Αθηνάκης

Το σώμα δες το πώς κινείται, έτσι, νωχελικά μόνο στην παρέλαση των ύπνων που ψηλαφούν τα τείχη που έχτισαν [Πεθαμός κι ακινησία] Αλλά το σώμα είναι αυτό το ποίημα –όχι οι ύπνοι ούτε καν τα τείχη– εκείνο το σώμα το … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε

Γενική κτητική – Δημήτρης Αθηνάκης

Φοβάσαι τις αλληλουχίες του δρόμου Η αλληγορία της φωτιάς σου είναι πιο δυνατή απ’ όλα τα δευτερόλεπτα του ολοφώτιστου κορμιού σου [και μας ρουφά η καταιγίδα του αγιάτρευτου λεπτοδείκτη] Και ’γώ θαρρείς σε βλέπω να περπατάς μασώντας κάρβουνο με μίσος … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε

Έτσι είπαν – Δημήτρης Αθηνάκης

Το ήξερες πως περπατούσες μόνος –δίχως θυμό πια– στο δρόμο του χειμώνα Ήταν, έτσι είπαν, ο δρόμος αυτός χορταριασμένος δίχως θυμό πια [και περπατάς] Πίσω σου η γη πώς έσβηνε τα δέντρα πώς κατάπινε και τα πουλιά τον ουρανό τον … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε

Δεν είναι – Δημήτρης Αθηνάκης

Πέταγα σ’ ενός νεφελοσυνάγματος το γύρισμα στης μάχης με τα ξωτικά τ’ αδιάκοπο πηγαινέλα τότε που ένα χέρι βίαιο μου έστειλε αντίο [δεν είναι το χώμα που με σκεπάζει ελαφρύ είναι που βάρυνε τ’ άθλιο σκουπίδι που κουβαλώ αιώνες] Και … Συνέχεια

Posted in Δημήτρης Αθηνάκης | Tagged , | Σχολιάστε