Category Archives: Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Ελευθερία – Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Πλάι στο άγαλμα της Ελευθερίας ένας ζητιάνος έκλαιγε: – Κακούργα, πουλιέσαι σε όλους τόσο ακριβά και που να βρω λεφτά να σε πληρώσω; Το άγαλμα τον κοίταξε με φρίκη, αστροπελέκι βρόντηξε σα να μιλούσε ο Δίας και να ‘λεγε: -Στους … Συνέχεια

Posted in Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Tagged , | Σχολιάστε

Άδειες καρέκλες – Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Άδειες καρέκλες, η μια δίπλα στην άλλη, η μια ίδια με την άλλη. Μέσα τους κρύβουν τόσες ιστορίες. Στη μία κάθισε μυριόπλουτος εφοπλιστής, στην άλλη βρώμικος αλήτης. Να έχουν τάχα διαφορά; Αφού, σαν έρχεται το σούρουπο -το σούρουπο που πάντα … Συνέχεια

Posted in Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Tagged , | Σχολιάστε

Πόρτες κλειστές – Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Πόρτες κλειστές. Μάταια χτυπάς να σου ανοίξουν. Έξω χιονιάς και παγωνιά, μέσα το τζάκι να ζεσταίνει. Κι ούτε κατάλαβες, πώς και γιατί σε κλείδωσαν απέξω. Χτυπάς γερά, φωνάζεις, δεν σ’ ακούνε. Μην περιμένεις, πάρε τη βαριά. Πόρτες που δεν ανοίγουνε … Συνέχεια

Posted in Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Tagged , | Σχολιάστε

Κραυγές – Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Πέρασε ‘κείνος ο καιρός και φύγανε τα χρόνια, που ζούσαμε με τη χαρά και μ’ έρωτες αγνούς. Τη λύπη δεν γνωρίζαμε μήτε την καταφρόνια και γράφοντας πηγαίναμε σε τόπους μακρινούς. Μα σβήσαν όλα πια για μας μες του καιρού το … Συνέχεια

Posted in Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Tagged , | Σχολιάστε

Η βροχή – Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Βρέχει συνέχεια. Μούλιασε το χώμα, Τα ρούχα λάσπωσαν, λερώθηκε η ψυχή. Κι αυτή η βροχή, δε λέει να σταματήσει. Τα δάκρυα δεν προφταίνουν να στεγνώσουν. Θεοχάρης Παπαδόπουλος Πρόσωπα γνωστά (Ρέω, 2011)

Posted in Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Tagged , | Σχολιάστε