Category Archives: Μαρία Ζαβιανέλη

Σάββατο απόγευμα – Μαρία Ζαβιανέλη

Ακούμπησε το κεφάλι στο παγωμένο παγκάκι. Φίλος θλιμμένος ο χρόνος, συνοδός ο σκύλος. Σκύβει, αρπάζει λευκό κόκαλο τη μέρα… Πολύτιμη, ανάμεσα στα δόντια του. Λάφυρο σκουριασμένο έγινε ο καιρός. Λουλούδια πεταμένα οι λέξεις της συμπόνιας. Μαύρες γραμμές περνούν οι μέρες… … Συνέχεια

Posted in Μαρία Ζαβιανέλη | Tagged , | Σχολιάστε