Category Archives: Ντέπη Φαρκάτση

Το σώμα που κατοικώ – Ντέπη Φαρκάτση

Μες το κεφάλι μου τριγυρνούν στοιχειωμένα λεωφορεία, οι οδηγοί τους είναι τυφλοί, τα μάτια μου είναι δυό φωτεινοί προβολείς που έχουν συνηθήσει να ζούνε στο σκοτάδι και η γλώσσα μου ένας αυτοκινητόδρομος σκέψεων και ιδεών τα χέρια μου είναι οι … Συνέχεια

Posted in Ντέπη Φαρκάτση | Tagged , | Σχολιάστε

Το κορδόνι της αυτοκαταστροφής – Ντέπη Φαρκάτση

Δεν ανήκεις πια εδώ, Τα παπούτσια του παππού μίκρυναν και δε σε χωράνε Και τα δάκρυά σου παλεύουν να στεγνώσουν Μεγάλωσες πια, Καιρός να ξετυλίξεις από γύρω σου το κορδόνι της αυτοκαταστροφής που τόσα χρόνια σε κρατάει παράλυτο, δεμένο σφιχτά-σφιχτά … Συνέχεια

Posted in Ντέπη Φαρκάτση | Tagged , | Σχολιάστε

Λύκαινα – Ντέπη Φαρκάτση

θα σε κυνηγήσω εγώ σαν λύκαινα δολοφονική και πεινασμένη σ’ολα τα δάση του κόσμου, εγώ θα γίνω το μαχαίρι, το τόξο και το βέλος κι εσύ θα γίνεις η πληγή, αν μου χάρισες μια ζωή μου σκότωσες τις δύο όσες … Συνέχεια

Posted in Ντέπη Φαρκάτση | Tagged , | Σχολιάστε

κεραυνός – Ντέπη Φαρκάτση

Ένας κεραυνός γλίστρησε απο τον ουρανό και γέννησε σύννεφα απο ΝΕΟΝ. Εσύ λείπεις Ντέπη Φαρκάτση

Posted in Ντέπη Φαρκάτση | Tagged , | Σχολιάστε

η σιωπή των βουνών – Ντέπη Φαρκάτση

ξεθώριασα σαν φωτογραφία, σαν κεραυνός έλαμψα και πέθανα μέσα στην πιο δοξασμένη μου στιγμή η σιωπή των βουνών δεν σημαίνει ακινησία, μόνο οι νεκροί έχουν μάθει να κοιμούνται με τα μάτια ανοιχτά αν μπορούσα θα κράταγα αυτόν τον άνεμο που … Συνέχεια

Posted in Ντέπη Φαρκάτση | Tagged , | 1 σχόλιο