Category Archives: Σταμάτης Πάρχας

(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

όπως την παρατήρησα καλύτερα ήταν όμορφη όσο καμμία, όμορφη όσο τίποτα με την πιο φυσική ομορφιά, αυτή που αναπαύεται τα πιο ζεστά μεσημέρια ήταν τόσο οικεία και τόσο καινούργια σε κάθε της κίνηση κάθε γνώριμη υπόνοια χορού κάθε της λέξη … Συνέχεια

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε

(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

οι πλάκες στο πεζοδρόμιο τα δέντρα υγρά τη νύχτα θαμπές ανταύγειες οι ανάσες των κοιμισμένων πουλιών η μικρή μας αυλή των θαυμάτων το παιχνίδι των αναφυλλητών τα σκονισμένα βιβλία τα πιωμένα ποτήρια οι σιωπές που μοιραζόμαστε τα ιδρωμένα σεντόνια η … Συνέχεια

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε

(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

θα βρώ χαμόγελα θα βρώ γαλάζιους ουρανούς ακόμα και στην πιο βροντερή βροχή θα βρώ μελαγχολίες γόνιμες, γύρη από την πιο δυνατή μέλισσα θα βρώ αλμυρές γουλιές και ήλιο ακόμα και στην πιο σκοτεινή γωνιά θα γεννήσω ξανά τη θάλασσα … Συνέχεια

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε

(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

ήταν όμορφη σα φύλλο χρυσού ήταν η νύχτα ήταν η νύχτα που ψηλαφεί το δρόμο της πόντο-πόντο, που ανοίγει τα μονοπάτια της πόντο-πόντο η νύχτα δε συγχωρεί, δεν καταριέται, η νύχτα συντροφεύει η νύχτα δε συντροφεύει, δεν κάνει τίποτα η … Συνέχεια

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε

(άτιτλο) – Σταμάτης Πάρχας

οι τελευταίοι ποσειδώνες κυβέρνησαν τρελλοί αποθέτοντας στα πόδια σου τη σοφία τους μαύρος κύκνος ξεχείλισε απ’ το ποτήρι σου θα προτιμούσα τώρα να ’χα αφήσει πίσω μου ασπρόμαυρες διαφάνειες στα παράθυρα Σταμάτης Πάρχας

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε

τους άφησα όλους εκεί – Σταμάτης Πάρχας

τους άφησα όλους εκεί τους άφησα κάτω από το περβάζι του παραθύρου μου σκυμμένους στο δρόμο τους τους άφησα όλους εκεί, εκεί που ήταν πάντοτε, εκεί που θα πηγαίνουν άλλους μπροστά στα μάτια σου, άλλους κρυμμένους πίσω από την πλάτη … Συνέχεια

Posted in Σταμάτης Πάρχας | Tagged , | Σχολιάστε