Category Archives: Χάρις Κοντού

Άλλοτε ερωτικό – Χάρις Κοντού

Έχοντας τις ίδιες μνήμες εκείνες των ενστίκτων απομείναμε δύο αγαπηθήκαμε κατηφορίσαμε μουσκεμένοι από λύπη και με λίγο χαρτί σκουπίσαμε τα χυμένα μας δάκρυα ψιθυρίσαμε στο αυτί συνθέσεις απλότητας κι αναμετρηθήκαμε με τα στάχυα για τις αντοχές μας στον ήλιο μαλώσαμε … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε

Ανοιξιάτικη εμπειρία – Χάρις Κοντού

Κουνιόταν μια αλέα και πλήγιαζε το στόμα μου από το κλάδεμα της ροδακινιάς Ήμουν ευάλωτος και μόνος, τόσο που όταν φυσούσε ένας σκύλος στο χώμα, πάγωνα από οργή και νιάτα και το παράθυρο ήταν κλειστό με τις ώρες ζητωκραύγαζα πίσω … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε

Προδοσία – Χάρις Κοντού

Όταν ρώτησαν τη συκιά σε ποιον πούλησε τα τραχιά της δάχτυλα, εκείνη σάστισε γιατί ο πνιγμός του πρώτου παιδιού είχε αποσιωπηθεί εντελώς. Δεν ήξερε τι ν’ απαντήσει. Μοίρασε τα σύκα ένα ένα λαθρεμπόριο στα παιδιά της και τρελάθηκε μέσα σε … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε

Κήπος χωρίς αυταπάτες – Χάρις Κοντού

Αχ Τέρτια, Εκείνο το βράδυ ήταν δικό σου Το χορτάρι χόρτασε να σε χαζεύει και να σ’ ερωτεύεται απαγορευμένα Οι πυράκανθοι σε γεννούσαν σε κάθε τους φλόγα Τα ασπαλάθια είχαν ένα λόγο να μην ντρέπονται Τα κλαδιά σου με προλάβαιναν … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε

Θεογονία – Χάρις Κοντού

Κίτρινα τα φώτα στην εθνική οδό έπεφταν καταρρακτωδώς στο τζάμι Ξεπλενόμουν με χρυσό Αμόλυντη στη λαγνεία Έφεγγαν σταφύλια στη γύμνια μου και τότε ήταν που με πρόσεξες ερωτεύτηκα τη φιλοπονία σου μέχρι τη δύση θα σ’ έχω φιλήσει στο πρόσωπο … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε

Νόθο – Χάρις Κοντού

Μ’ άφησε η διχασμένη εκείνη τρίαινα να της ξυρίσω το κεφάλι να κολυμπήσω στο βάθος της πίνω μάτια με μαλλιά χωρίς φρύδια καταπίνω γλώσσες δώρα φέρω άσφαιρη Τρίαινα με τις κόρες σου έχεις ένα παιδί ακόμα Χάρις Κοντού Οι κερασιές … Συνέχεια

Posted in Χάρις Κοντού | Tagged , | Σχολιάστε