Η αλλοτρίωση της έλξης – Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Η σάρκα έγινε σελίδα
το δέρμα χαρτί
το χάδι έννοια αφηρημένη
το σώμα καινούρια θεωρία του ανύπαρχτου.
Αλήθεια, πώς να περιγράψω
τη φύση όταν μ’ έχει εγκαταλείψει
και μόνο στην πρεμιέρα του φθινοπώρου
θυμάται να με προσκαλέσει καμιά φορά;
Ελπίζω να βρω το θάρρος
μια τελευταία επιθυμία να εκφράσω:
γδυτό ένα ωραίο αρσενικό να δω
να θυμηθώ, σαν τελευταία εικόνα
να κουβαλώ το ανδρικό σώμα
που δεν είναι ύλη
αλλά η υπερφυσική ουσία του μέλλοντος.
Γιατί αυτό θα πει ηδονή:
ν’ αγγίζεις το φθαρτό
και να παραμερίζεις τον θάνατο…

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Η ανορεξία της ύπαρξης

Advertisements
Posted in Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ | Tagged , | Σχολιάστε

Μοναξιά – Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Αν ενώσεις το βροχόνερο με το δάκρυ σου
το γέλιο σου με τον ήλιο
το σίφουνα, τον αγέρα με την ξεσηκωμένη αγανάκτησή σου.

Αν κλάψεις για τα παιδάκια με τις ρόδινες ανταύγειες
του δειλινού στο πρόσωπο, που πλαγιάζουν
με τα χεριά αδειανά, με τα πόδια γυμνά
θα βρεις τη μοναξιά σου.

Αν σκύψεις στους συνανθρώπους σου
μες στα αδιάφορα μάτια τους θα ‘ναι γραμμένη
απελπιστική, ολοκληρωτική η μοναξιά σου.

Κι αν πάλι τους δείξεις το δρόμο της δύναμης
και τους ξεφωνίσεις να πιστέψουν μόνο τον εαυτό τους
θα τους δώσεις μια πίκρα παραπάνω
γιατί δε θα το μπορούν, θα ‘ναι βαρύ γι’ αυτούς
και θα ‘ναι πάλι η μοναξιά σου.

Αν φωνάξεις την αγάπη σου
θα ‘ρθει πίσω άδεια, κούφια, η ίδια σου η φωνή
γιατί δεν είχε το κουράγιο να περάσει όλες
τις σφαλισμένες πόρτες, όλα τα κουρασμένα βήματα
όλους τους λασπωμένους δρόμους.
Θα γυρίσει πίσω η φωνή που την έστειλες τρεμάμενη
λαχταριστή, με άλλα λόγια που δεν την είχες προστάξει εσύ
τα λόγια της μοναξιάς σου.

Θεέ μου, τι θα γίνουμε;
Πώς θα πορευτούμε;
Πώς θα πιστέψουμε; Πώς θα ξεγελαστούμε;
Μ’ αυτή την αλλόκοτη φυγή των πραγμάτων
των ψυχών από δίπλα μας;

Ένας δρόμος υπάρχει, ένας τρόπος.
Μια θα ‘ναι η Νίκη:
αν πιστέψουμε, αν γίνουμε, αν πορευτούμε.
Μόνοι μας.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Posted in Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ | Tagged , | Σχολιάστε

Η ευλογία της έλλειψης – Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Ευγνωμονώ τις ελλείψεις μου
ό,τι μου λείπει με προστατεύει
από κείνο που θα χάσω
όλες οι ικανότητές μου
που ξεράθηκαν στο αφρόντιστο χωράφι της ζωής
με προφυλάσσουν από κινήσεις στο κενό
άχρηστες, ανούσιες.
Ό,τι μου λείπει με διδάσκει
ό,τι μου ‘χει απομείνει
μ’ αποπροσανατολίζει
γιατί μου προβάλλει εικόνες απ’ το παρελθόν
σαν να ‘ταν υποσχέσεις για το μέλλον.
Δεν μπορώ, δεν τολμώ
ούτ’ έναν άγγελο περαστικό
να φανταστώ γιατί εγώ
σ’ άλλον πλανήτη, χωρίς αγγέλους
κατεβαίνω.
Η αγάπη, από λαχτάρα που ήταν
έγινε φίλη καλή
μαζί γευόμαστε τη μελαγχολία του Χρόνου.
Στέρησέ με –παρακαλώ το Άγνωστο–
στέρησέ με κι άλλο
για να επιζήσω.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Posted in Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ | Tagged , | Σχολιάστε

Υπόδειγμα – Δημήτρης Μούχας

Δεν νοιώθω τίποτα,
δεν έχει σημασία που θα πάω.
Μονάχα στο βλέμμα ένα κλαυσίγελο αποτύπωμα
που μαρτυράει τον στοχασμό (μου).
Δεν ξέρω τίποτα,
δεν έχουν οι γνώσεις σημασία.
Μονάχα η αλήθεια που ακολουθεί
ο εντός μου…
Δεν μιλά, δεν εξωφέρνει
μα ούτε και την αλυσοδένει στον εαυτόν του.
Δεν μιλά, δεν την προδίδει
για καλό σου.

Αφήνει να την δεις μέσα από εκείνον.

Δημήτρης Μούχας

Posted in Δημήτρης Μούχας | Tagged , | 1 σχόλιο

Περί κήπου – Λένα Καλλέργη

Τώρα
Δεν ξέρω ποιοι δίνουν βραβεία
Ούτε γιατί
Και που βρίσκουν
Και κόβουν
Τόσες δάφνες
Στην έρημο

Δεν υπάρχει νερό
Ούτε αυταπάτες

Γι’ αυτό και
Τα ποιήματα
Είναι τόσο κουρασμένα
(κάποτε δεν ήταν)
Κι είναι
Προπάντων
Και
Τόσο
Πολλά

Λένα Καλλέργη

Κήποι στην άμμο (Γαβριηλίδης, 2010)

Posted in Λένα Καλλέργη | Tagged , | 1 σχόλιο

Το φύλο μιας μέρας στο τρένο – Λένα Καλλέργη

Όμορφος που ήσουν
Το πρόσωπό σου μισό ψάρι
Μισό φίδι
Μισό γύπας που μελαγχολεί
Τα μάτια σου ακοίμητες λίμνες
Τα χείλη σου διασταύρωση ορτανσίας και νέγρας
Τα λόγια σου έξω απ’ τα παράθυρα
Μάνταλα
Τα μαλλιά σου καπνός

Ας έπεσα έξω
Στην ώρα άφιξης του έρωτα
Στις καλές μέρες για απογόνους
Και στην τοποθεσία των σταθμών

Ξέρω ότι ήσουν love story
Γιατί σου έγραψα ποιήματα
Κι αναμφίβολα
Η Τετάρτη είναι αγόρι

Λένα Καλλέργη

Κήποι στην άμμο (Γαβριηλίδης, 2010)

Posted in Λένα Καλλέργη | Tagged , | Σχολιάστε