Tag Archives: Κυπαρησία Συμεωνίδου

Συνέταιροι στο ίδιο έγκλημα – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Την ερωτεύτηκε για το δέρμα της καθόταν και το παρατηρούσε ώρες ν’ αλλάζει κάτω από το φως του ήλιου να γίνεται διάφανο, ύστερα ροζ, άλλοτε χρυσαφί παρατηρούσε τις διακλαδώσεις των γαλαζοπράσινων νεύρων τα σπασμένα αγγεία και τα γερά. Τον ερωτεύτηκε … Συνέχεια

Posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου | Tagged , | Σχολιάστε

Ώρα νυχτερινή – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Χρόνια πολλά… Διάβαζε καθημερινά το βιβλίο του Ώρα νυχτερινή Σελίδα πέντε, σελίδα δέκα, σελίδα είκοσι Προσεκτικά το ακουμπούσε στο κομοδίνο δίπλα του Έκλεινε τα μάτια Κοιμόταν με το παράθυρο ανοιχτό να μπαίνει οξυγόνο Κάθε μέρα το ίδιο Χρόνια πολλά… Μια … Συνέχεια

Posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου | Tagged , | Σχολιάστε

Νυχτερινό 2 – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Έβραζε στο ζουμί του για δυο ολόκληρους χειμώνες και μια ξεδιάντροπη άνοιξη. Κάθε τόσο έχωνε την μαντεμένια κουτάλα βαθιά μέσα του, δοκίμαζε, σκληρό το κρέας και πως να μαλακώσει με τόση απουσία στο κόκκαλο. Στο αριστερό πάνω ράφι, κλεισμένη στο … Συνέχεια

Posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου | Tagged , | 1 σχόλιο

Η άλλη όψη – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Μου είπαν ότι ζούσε σ΄ένα ενυδρείο. Κυνηγούσε μικρές φυσαλίδες οξυγόνου κι έγλυφε τα τζάμια να διατηρούνται καθαρά. Είναι σημαντικό να βλέπεις από μέσα έξω όσο και το αντίθετο. Στις δώδεκα παρά ένα λεπτό έκλαιγε. Τα δάκρυα του έδιναν μια σχετική … Συνέχεια

Posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου | Tagged , | Σχολιάστε

Στιγμιαίος Μέλλοντας – Κυπαρησία Συμεωνίδου

Δεν έχω αυταπάτες Ξέρω ότι θα παραμείνω μόνη μου στο έλεος μιας εκκωφαντικής σιωπής στολισμένης με φλυαρίες ασήμαντων γεγονότων. Κάποτε θα ομορφαίνω Κάποτε θα ασχημαίνω Από καιρό σε καιρό θα ερωτεύομαι το θρόισμα των φύλλων που είναι καταδικασμένα να εκτίσουν … Συνέχεια

Posted in Κυπαρησία Συμεωνίδου | Tagged , | 3 Σχόλια