Διεθνής Κουζίνα – Δημήτρης Βέλλας

Η απάτη μαγειρεύεται
με μικρές δόσεις αλήθειας.
Τρώγεται με ικανές ποσότητες
οκνηρής ελπίδας.
Το έγκλημα μαγειρεύεται με αίμα
σε ψυχρές πλάτες αδιαφορίας
πάντα για μεγάλες δόσεις κερδών.
Σερβίρεται με άφθονο τρόμο.

Δημήτρης Βέλλας

Posted in Δημήτρης Βέλλας | Tagged , | Σχολιάστε

Οι λέξεις – Διονυσία Καρνέση

Τι αντικοινωνικά πλάσματα οι λέξεις!
Δεν εννοούν να σεβαστούν τον ΚΟΚ.
Οδηγούν υπό την επήρεια
επικίνδυνων, διεγερτικών ιδεών
και απαγορευμένων αισθημάτων.
Παραβιάζοντας
το ανώτατο όριο ταχύτητας
περνάνε με το κόκκινο του πάθους
τραβώντας ξέφρενα για τη μετωπική
με την αλήθεια.

Διονυσία Καρνέση

Posted in Διονυσία Καρνέση | Tagged , | Σχολιάστε

Επιθυμίες – Πόπη Αρωνιάδα

Μ’ ένα είδος γέλιου
ή θάρρος,
ζήση ή περιέργεια αχόρταγη,
σταλάζοντας κερί
καμένου τάματος
στις τρύπες
πυροβολημένης βάρκας,
για να περάσω λίμνη στεναγμών
κατακτώντας
όχθες παραδείσου.
Δε μ’ άγγιξαν οι οδυρμοί,
τσίγκινοι, απατηλοί
από το στήσιμο του κάστρου.
Τρίβω τα χέρια σαν δαδιά
σπίθα να δώσουν
στ’ όνειρο
φτερά στη βάρκα μου να βάλω,
γυμνή, μικρούλα,
τόση δα
το όλα του κόσμου να γυρίσω
πιωμένη άκρατο κρασί
κόκκινα όλα
να τα βλέπω
να φύγω πλήρης έρωτα,
αισθήσεων και αισθημάτων.

Πόπη Αρωνιάδα

Ιστοί βαθιάς αλήθειας (Γαβριηλίδης, 2015)

Posted in Πόπη Αρωνιάδα | Tagged , | 2 Σχόλια

Η έρημος – Μαίρη Ευσταθίου

Ένας Σασσανίδης Ιρανός ιππέας
νιώθοντας νοσταλγία πατρογονική για την έρημο
κίνησε για τα κάστρα της Ιορδανίας
και της Συροπαλαιστίνης.
Ψάχνοντας την ανόθευτη γλώσσα
που απορρέει από τη θεωρία της Καταστροφής
και το έπος της Δημιουργίας
επιχειρεί απόδραση από το παζάρι
κι αναλαμβάνει ταξίδι μεγάλο
την αθανασία για νά ‘βρει.
Στο δρόμο συναντά
τη μορφή του ηγεμόνα
ένθρονου βασιλέα ή παντοκράτορα
πάνω σε βάθρο
με φτερωτά λιοντάρια,
να εποπτεύει τον στρατό
που προελαύνει προς την Δαμασκό.
Θυμήθηκε το τόξο του.
Τό ‘χε μαζί σ’ ένα θηκάρι
από τότε που κυνηγούσε ελάφια.
Τώρα σαϊτεύει καταπάνω
στα χρυσά φύλλα
του Δέντρου της Ζωής
που θάλλει ακόμη
στα υπόγεια της ερήμου
στο Δάσος των Κέδρων,
όπου η Ιστάρ,
μες τα βαθιά της πέπλα τυλιγμένη,
κατάφορτη από λαζούρια και νεφρίτες,
μάγισσα κακή,
περιμένει ακόμη
τον Γιλγαμές.

Μαίρη Ευσταθίου

Posted in Μαίρη Ευσταθίου | Tagged , | Σχολιάστε

στιγμιαίοι ορισμοί ενός εξακολουθητικού έρωτα – Ελένη Αλεξίου

«Θαυμασμός είναι ο πλατωνικότερος έρωτας προς το ωραίο»
Ν.Κ.

I

ΠΡΟΦΑΣΗ γινόμαστε ό,τι αγαπάμε ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ σου γράφω αυτά τα λόγια με κόκκινο στυλό για το ενδεχόμενο να είναι όλα λάθος ΤΟ ΦΛΥΑΡΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ ασκαρδαμυκτί παρασάγγας οσονούπω ακαταλαβίστικες λέξεις στο βουβό σκοτάδι ΕΓΩ δέκα χρονών αναρριχώμενο φιλί μέχρι να ξαναπιώ στο στόμα σου ΑΡΧΑΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ η θεός η παις η άνθρωπος ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ απόψε αποστήθισα τον κόσμο κατασπάραξα τον καρπό της γνώσης αποπλάνησα τον δάσκαλο και μια ΑΠΟΛΟΓΙΑ ό,τι κι αν έγινα είναι που σε αγάπησα πολύ

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ σου γράφω αυτά τα λόγια με κόκκινο στυλό για το ενδεχόμενο να είναι όλα λάθος

ΙΙ

ΧΑΔΙ(ΤΟ) ή όπως θυμάμαι Έκλειψη σελήνης Ευθυγραμμιστήκαμε Οι χούφτες σου δίδυμοι ήλιοι Τα στήθη μου γυμνά φεγγάρια Τα έκρυψες πανσέληνα ΦΙΛΙ (ΤΟ) ή όπως σου το έδωσα Άφεση αμαρτιών Η γλώσσα μου Το φίδι Ο λαιμός σου Πρωτόπλαστο κάθε φιλί στο μήλο του Αδάμ Από αυτόν τον παράδεισο Κανείς δεν θα με διώξει ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ (Ο) ή όπως μου ορκίστηκες Συνδαιτυμόνες Θα ξαπλώσω στο τραπέζι Θα ξαπλώσεις πάνω μου Θα μας δειπνήσει Ένας ανθρωποφάγος Έρωτας

ΙΙΙ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ κοιμήθηκα όλο το βράδυ αγκαλιά με το χρώμα του κραγιόν μας ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ μόνο όταν κοιμάμαι δεν σε σκέφτομαι τότε σε ονειρεύομαι κι ενδιάμεσα μικροί ΑΙΩΝΕΣ οι στιγμές που ξετυλίγονται καθώς απομακρύνομαι και πάλι ΕΓΩ δέκα χρονών ναυαγισμένο χάδι μεγάλη για μικρή μικρή για μεγάλη αρκετή για να ξέρω τα τρία γένη της ΥΠΟΜΟΝΗΣ ο διψασμένος η δίψα το ξεδίψασμα ΚΥΚΛΑΔΕΣ οι άγονοι τόποι της απουσίας σου ΔΗΛΟΣ το πυρίκαυστο κέντρο του εύφορου πόθου

ΙV

ΠΑΡΑΔΟΞΟΝ Είσαι δικός μου Όπως λέμε Ακαριαίος έρωτας Κεραυνοβόλος θάνατος Χιόνι στον Όλυμπο μέσα Αυγούστου Δεκέμβριος κατακαλόκαιρο του Νότου ΕΥΧΗ Αν όπως λες είναι αλήθεια ότι κάθε πρωί ακούς την καλημέρα μου από μακριά τότε μπορώ να περάσω τη ζωή μου αμίλητη κι ευτυχής γνωρίζοντας ότι όλες οι ευχές μου έχουν πραγματοποιηθεί ΕΠΕΚΕΙΝΑ Διαβιούμε καταχρηστικά κατά φαντασίαν ανδρόγυνο μέχρι ο θάνατος να μας ενώσει στην επόμενη ζωή

Ελένη Αλεξίου

Ποιήματα που γράψαμε μαζί (2015, Μελάνι)

Posted in Ελένη Αλεξίου | Tagged , | Σχολιάστε

Ποιητικό υστερόγραφο – Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Τα ποιήματα δεν μπορούν πια
να ‘ναι ωραία
αφού η αλήθεια έχει ασχημύνει.
Η πείρα είναι τώρα
το μόνο σώμα των ποιημάτων
κι όσο η πείρα πλουταίνει
τόσο το ποίημα τρέφεται και ίσως δυναμώσει.
Πονάν τα γόνατά μου
και την Ποίηση δεν μπορώ πια να
προσκυνήσω,
μόνο τις έμπειρες πληγές μου
μπορώ να της χαρίσω.
Τα επίθετα μαράθηκαν,
μόνο με τις φαντασιώσεις μου
μπορώ τώρα την Ποίηση να διανθίσω.
Όμως πάντα θα την υπηρετώ
όσο βέβαια εκείνη με θέλει
γιατί μόνο αυτή με κάνει λίγο να ξεχνώ
τον κλειστό ορίζοντα του μέλλοντός μου.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Posted in Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ | Tagged , | Σχολιάστε